: فاطمه شکری، بازیگر پیشکسوت و محبوب، در تازهترین گفتگوی خود با مازیار لرستانی، با بیان خاطرهای تکاندهنده از دوران جوانی و برنده شدن جایزه بزرگ بلیت لاتاری، از فداکاریهای همیشگی مادران سخن گفت و بغض چندینساله خود را از کملطفیها و سختیهای زندگی شکست.
به گزارش سرویس چندرسانهای پایگاه خبری تحلیلی ، فاطمه شکری با یادآوری دوران دبیرستان خود گفت: «آن زمان پدرم ماهانه 73 تومان حقوق میگرفت. یک روز در مسیر دبیرستان شاهد اصرار فروشنده بلیتهای لاتاری بودم که میگفت آخرین بلیت است. با اینکه اعتقادی نداشتم، برایش بلیت خریدم. روز بعد وقتی جلوی کتابفروشی دانش اسامی برندگان را دیدم، باورم نمیشد؛ 1100 تومان برنده شده بودم!»
او ادامه داد: «با آن پول که در مقایسه با حقوق پدرم رقم بسیار بزرگی بود، بلافاصله به بازار رفتم و برای مادربزرگم برنج، روغن، لباس، کتهای پشمی و مستلزمات زندگی تهیه کردم و برای خودم تنها یک جفت کفش خریدم. من همیشه همینطور بودهام؛ سر سفره اول به فکر دیگران و خانوادهام بودهام، درست مثل همه مادران این سرزمین.»
این بازیگر سینما و تلویزیون در حالی که اشک در چشمانش حلقه زده بود، با لحنی پر از درد و بغض افزود: «خیلی سخت میگذرد… به خدا مستحق اینهمه کملطفی نیستم. من عاشق مردمم هستم، اما واقعاً بعضی وقتها کم میآورم… خیلی کم میآورم.»
این صحبتهای احساسی که با همراهی و تأثر شدید مازیار لرستانی همراه بود، بازتاب گستردهای در فضای مجازی و میان علاقهمندان به سینما داشته است.
شما در مورد این صحبتهای دلنشین و در عین حال دردناک چه فکری میکنید؟
آیا هنرپیشه و پیشکسوتانی که سالها برای لبخند و شادی مردم تلاش کردهاند، شایسته چنین کملطفیها و سختیهایی هستند؟