پس از تخریب خانه ها بر اثر موشکباران، بسیاری از خانوادهها بیش از دو ماه است در هتل ها زندگی می کنند.
اکنون اما به آن ها دستور دادهاند محل اقامت موقت را تخلیه کنند یا خودشان هزینه ها را بپردازند. معترضان که شمارشان صد ها خانوار است، با تجمع مقابل نهاد های دولتی و قضایی خواستار رسیدگی به وضعیتشان شدند، اما پاسخی روشن نگرفتند.
خسارت دیدگان می گویند که کمک های مالی وعده داده شده یا ناکافی بوده یا اصلاً پرداخت نشده؛ برخی تنها بن های خرید با قیمت بالاتر از بازار دریافت کردهاند. از طرفی مستأجر ها شرایط دشوارتری دارند، چرا که فقط ودیعه محدودی گرفتهاند و حتی برای دریافت وام باید سود های سنگین بپردازند. بسیاری از خانواده ها بدون وسایل زندگی ماندهاند، مشاغلشان را از دست دادهاند و فرزندانشان مجبور به تغییر مدرسه شدهاند.
آن ها تأکید می کنند که نه دولت و نه شهرداری برنامه ای شفاف برای بازسازی یا اسکان دائمی ارائه نکردهاند. تنها مطالبه مشترک همه خانواده ها این است: «جبران واقعی خسارت ها و تأمین خانهای امن برای شروع دوباره زندگی».